Er was een les uitgevallen, maar ik heb ondertussen thuis wel wat geoefend, helemaal nadat ik een opnamen had gemaakt van mijzelf. Die heb ik keer en keer moet terug luisteren, want je eigen geluid is héél anders dan je denkt. Maar het was niet vals, alleen anders...... En na paar keer luisteren begin je het t accepteren.
Maar oké, les 2 (of 3 na de proefles) ging heel anders dan verwacht. Ik weet niet waarom, maar ik zag het even niet zitten, toch weer wat spanning, maar ook héél veel zin om weer te gaan. Er had een jongen voor mij les. Leuk om te horen hoe dat gaat en even hoopte ik dat het de jongen was die ik eerder had leren kennen. Nu hangt er een rooster en nee, hij was het niet. Wel jammer want ik hoop hem nog wel eens te mogen horen.
"Zullen we vandaag een ander nummer proberen?" Dat was nog voor het inzingen en overviel me een beetje. Iets wat (veel) terughoudend wist ik wel een nummer te noemen die ik graag zou willen zingen, maar véél te moeilijk voor mij. Guus Meeuwis, Geef mij nu je angst. Het is een nummer wat voor mij veel betekend en ik kan mij vinden in de tekst. Zij zocht even de akkoorden en tekst en toen was het eerst even inzingen. Ademhaling slaan we al over, en inzingen was wel weer even wennen. Ze komt telkens met nieuwe, lastigere oefeningen of meer klanken.
"Doe je hem alleen?" en ik keek haar aan met een angstige blik waarop zij de eerste noten begon te spelen op haar keyboard.
- "Je zegt ik ben vrij maar jij bedoelt ik ben zo eenzaam", en daarna liet ze me gaan. Jeetje, want op de toonsoort die ik het zong, zitten er voor mij een paar lastige noten in die ik liever een toontje lager zou zingen. Maar het lukte en Coco keek me ook verbaasd aan.
"Dit gaan we nog een keer doen en geef vooral bij dat laatste woord energie."
Ik geloof dat ik voor het eerst echt mijn alles gaf, alle schaamte aan de kant en met alle emotie en gevoel kwam het er uit. Net tegen mijn kopstem aan en met alle adem die ik had. Ik wist zelf niet wat mij overkwam.
We zijn verder gegaan en er zitten nog wel wat lastige stukken in het nummer maar allemaal binnen mijn bereik. We gaan nog even door met dit nummer want het is wat uitdagender dan wat ik wil gaan zingen.
Pfff, vol energie, dat weer wel. En dan valt het koud op je dak dat je stand-by hebt en je telefoon gaat. Snel naar huis en dan mag je nog werken. Ach, die uurtjes kan ik wel weer gebruiken.
Zo even nagenieten van vandaag. "Dennis zingt?, kan het zelf nog niet geloven."
vrijdag 25 oktober 2019
woensdag 23 oktober 2019
Les 1 - En nu op jezelf.
Je zou het les twee kunnen noemen, maar voor mij was dit de eerste "echte" les. Ik was stuk minder gespannen en had de week wel wat geoefend. Wat toonladders en nog een paar keer mijn nummer gezongen.
De les begon weer met ademhaling, nu korte pufjes en daarna een rustige maar zo lang mogelijke. Ik weet dat mijn longen kracht hebben maar niet echt veel inhoud, toch ging het me niet héél slecht af deze keer.
Ook de toonladders werden net even iets anders, nu met volle klanken. La naar boven en Lo naar beneden. Oké, ook dat bleek weer geen probleem dus weer naar mijn nummer.
"Durf je nu alleen te zingen?" was de vraag.
"Eeuuhh, nog niet helemaal...... " was mijn bescheiden antwoord.
We zijn samen begonnen en zo nu en dan liet ze me even alleen zingen om daarna weer bij te springen. Na nog wat aanwijzingen over het aanzetten van mijn woorden hebben we dat nog een paar keer gedaan totdat ik uiteindelijk helemaal alleen zong. Dat was werkelijk een enorme overwinning voor me. Ik zing tegen iemand met alleen een piano als begeleiding en ze rent nog geen eens weg. Je wil niet weten hoe ik mij voelde. Het ging me niet om het kunnen zingen maar het durven, want dat lijkt me toch de eerste les. Als je niet durft te zingen zal je nooit kunnen zingen.
En weer kreeg ik tussen door complimentjes. "Dennis, maak je niet druk over toon en ritme, dat zit helemaal goed!" Met andere woorden, het wordt tijd om te gaan concentreren op uitspraak en klank.
De les eindige ook met een opmerking:
"Je moet gewoon nog even wennen aan je eigen geluid".
Maar ik ging weer met een enorm sterk gevoel weg. Ik heb op mijzelf gezongen, bleef in de toon en had een goede timing. Wat wil je nog meer? Nou nog veel meer, maar het was dan ook pas les 1 of moet ik toch 2 zeggen?
De les begon weer met ademhaling, nu korte pufjes en daarna een rustige maar zo lang mogelijke. Ik weet dat mijn longen kracht hebben maar niet echt veel inhoud, toch ging het me niet héél slecht af deze keer.
Ook de toonladders werden net even iets anders, nu met volle klanken. La naar boven en Lo naar beneden. Oké, ook dat bleek weer geen probleem dus weer naar mijn nummer.
"Durf je nu alleen te zingen?" was de vraag.
"Eeuuhh, nog niet helemaal...... " was mijn bescheiden antwoord.
We zijn samen begonnen en zo nu en dan liet ze me even alleen zingen om daarna weer bij te springen. Na nog wat aanwijzingen over het aanzetten van mijn woorden hebben we dat nog een paar keer gedaan totdat ik uiteindelijk helemaal alleen zong. Dat was werkelijk een enorme overwinning voor me. Ik zing tegen iemand met alleen een piano als begeleiding en ze rent nog geen eens weg. Je wil niet weten hoe ik mij voelde. Het ging me niet om het kunnen zingen maar het durven, want dat lijkt me toch de eerste les. Als je niet durft te zingen zal je nooit kunnen zingen.
En weer kreeg ik tussen door complimentjes. "Dennis, maak je niet druk over toon en ritme, dat zit helemaal goed!" Met andere woorden, het wordt tijd om te gaan concentreren op uitspraak en klank.
De les eindige ook met een opmerking:
"Je moet gewoon nog even wennen aan je eigen geluid".
Maar ik ging weer met een enorm sterk gevoel weg. Ik heb op mijzelf gezongen, bleef in de toon en had een goede timing. Wat wil je nog meer? Nou nog veel meer, maar het was dan ook pas les 1 of moet ik toch 2 zeggen?
vrijdag 11 oktober 2019
Tandarts
Vandaag naar de tandarts en dat heeft alles
met het zingen te maken. Het is namelijk drie jaar geleden dat mijn “nieuwe”
tandarts mijn facings heeft gegeven op mijn voortanden zodat deze weer wat meer
stralen en netjes er uit zien. Dat verbergen van mijn voortanden heb ik jaren
in geoefend en is ook nog niet afgeleerd, maar de eerst volgende vakantie naar
Engeland werd er een foto gemaakt waar ik zowaar met open mond op lach.
Nu nog steeds trots op mijn voortanden maakte
ik de opmerking tegen de tandarts dat ik zo blij ben met die tanden dat ik nu
ook ga leren mijn mond open te doen. Hij vroeg zich natuurlijk af van het hoe
en wat en ik vertelde hem over de zanglessen. En omdat ik ook al even niet rook
opperde hij het idee om mijn ondertanden ook wat op te knappen zodat ik nog
verder mijn mond open kan doen zonder me te hoeven schamen. Helemaal top
natuurlijk en vol trots stapte ik dan ook weer op de fiets naar het werk.
donderdag 3 oktober 2019
Proefles
Omdat ik door omstandigheden de eerste proefles 3 weken geleden heb moet annuleren was het me niet helemaal duidelijk welke tijd ik vandaag de les zou hebben. Maar super gespannen stond ik om 17:45 voor de deur. Er werd niet opgedaan toen er nog een jongen aan kwam lopen. Al snel raakte we aan de praat en hij ging voor zijn derde zangles. Hij gaaf me uitleg dat de eerste les wat ademhaling oefeningen en toonladders was dus hoefde met niet druk te maken. Ik vertelde verhaal waarom ik dit deed en toen wou hij het nummer eens horen. Hij is een stuk jonger en kende het helemaal niet. Maar paar minuten later reageerde hij dat het best wel een pakkend nummer is.
Toen om 18:00 de deur openging werd hij gelijk maar een lokaal in genomen en daar stond ik dan. Er hing echter een rooster waarop stond dat ik les heb vanaf 18:30. Toen de deur nog even open ging ben ik maar gaan vragen en inderdaad, ik was te vroeg. De kroeg zit om de hoek, dus daar maar naartoe gelopen om één biertje te doen en dan weer terug.
Om precies 18:30 ging de deur van het, met vloerbedekking beklede, kamertje weer open. Mijn voorganger kwam er stralend lachend uit en wenste mij veel plezier. Coco, mijn lerares, stelde zich even kort voor en terwijl ik op de bank wou gaan zitten werd ik gesommeerd naast haar te komen staan. Ik heb heel kort verhaal gedaan en toen was het inderdaad ademhaling.
De middenrif-, of ook wel buikademhaling is mij niet vreemd. Ooit bij een slaaponderzoek is naar boven gekomen dat ik deze "goede" ademhaling van nature al doe. Dus na paar pufjes en lang puf was het haar duidelijk dat deze wel goed zat. Dus gaat ze achter haar keyboard staan en neuriede zij een toonladder die ik na mocht doen. Ook dat ging goed en na een paar meer toonladders was het haar duidelijk dat ik wel muzikaal ben aangelegd. Heb er toen maar verklapt dat ik in mijn jeugd 9 jaar accordeon gespeeld heb.
Maar toen kwam er een nog onverwachte vraag. Durf ik het nummer al te zingen? Nou nee, en zeker niet alleen. Dat was niet erg, gaan we het lekker samen doen. Die meid heeft een leuke stem en heerlijk om daarmee te zingen en hoe langer hoe meer voelde ik mij opleven. Ik kreeg zelfs al mee dat er twee loopjes zijn, een naar boven en een naar beneden bij het einde van een zin. Dus daar zijn we op gaan oefenen.
Einde van de les, toen ik vroeg of ze verder met mij kan, kreeg ik het volgende mee:
Toen om 18:00 de deur openging werd hij gelijk maar een lokaal in genomen en daar stond ik dan. Er hing echter een rooster waarop stond dat ik les heb vanaf 18:30. Toen de deur nog even open ging ben ik maar gaan vragen en inderdaad, ik was te vroeg. De kroeg zit om de hoek, dus daar maar naartoe gelopen om één biertje te doen en dan weer terug.
Om precies 18:30 ging de deur van het, met vloerbedekking beklede, kamertje weer open. Mijn voorganger kwam er stralend lachend uit en wenste mij veel plezier. Coco, mijn lerares, stelde zich even kort voor en terwijl ik op de bank wou gaan zitten werd ik gesommeerd naast haar te komen staan. Ik heb heel kort verhaal gedaan en toen was het inderdaad ademhaling.
De middenrif-, of ook wel buikademhaling is mij niet vreemd. Ooit bij een slaaponderzoek is naar boven gekomen dat ik deze "goede" ademhaling van nature al doe. Dus na paar pufjes en lang puf was het haar duidelijk dat deze wel goed zat. Dus gaat ze achter haar keyboard staan en neuriede zij een toonladder die ik na mocht doen. Ook dat ging goed en na een paar meer toonladders was het haar duidelijk dat ik wel muzikaal ben aangelegd. Heb er toen maar verklapt dat ik in mijn jeugd 9 jaar accordeon gespeeld heb.
Maar toen kwam er een nog onverwachte vraag. Durf ik het nummer al te zingen? Nou nee, en zeker niet alleen. Dat was niet erg, gaan we het lekker samen doen. Die meid heeft een leuke stem en heerlijk om daarmee te zingen en hoe langer hoe meer voelde ik mij opleven. Ik kreeg zelfs al mee dat er twee loopjes zijn, een naar boven en een naar beneden bij het einde van een zin. Dus daar zijn we op gaan oefenen.
Einde van de les, toen ik vroeg of ze verder met mij kan, kreeg ik het volgende mee:
"Je het maat en toon gevoel en een aangenaam stemgeluid,
heb veel slechter gehoord hier dus ik wil graag met je door."
heb veel slechter gehoord hier dus ik wil graag met je door."
Het moeilijkste bleek pas na de les te komen. Ik voelde me zo uitgelaten, vol met energie, dat ik het wou gillen over de daken. En ik maakte dan ook de fout om nog even de kroeg in te gaan. Alleen Peter en Miranda weten ervan want met Peter bespreek ik wel meer dingen die wat gevoelig liggen voor mij. Zij willen mij dan ook graag helpen deze droom te verwezenlijken en zijn mijn mentale steun op dit moment. Maar de eerste die ik tegen kwam was Rik en die mag nu al helemaal niets weten. Dat was even super lastig, want ik had het gevoel dat ik straalde. Maar hij wou al op tijd weg toen Peter en Miranda binnen kwamen en hij toch nog wel even bleef. Ik kon ze stiekem wel laten doorschemeren dat het een succes was, maar dat hadden ze al aan mij gezien.
dinsdag 20 augustus 2019
630 dagen niet gerookt
Verkouden? Jeetje, in eens realiseer je je dat je lange tijd niet verkouden bent geweest en dat terwijl je normaal twee tot drie keer per jaar verkouden bent en regelmatig bijholte ontstekingen had. Maar sinds ik gestopt ben met roken, 630 dagen geleden, voor het eerst weer een loop neus. Wat zijn die vervelend.
Twee dagen later werd de verkoudheid te veel en kreeg er keelpijn bij en voelde me ronduit belabberd en ben ziek thuis gebleven. Na twee dagen wat vervelend geweest te zijn met wat verhoging en de bekende pijntjes ging dag 3 al weer redelijk. Ik heb mijn bad gevuld met water, laptop mee en lekker wat ontspannen en genieten van de warmte. En zo vielen mijn ogen dicht.....
Dat deze belofte was in eerste instantie richting Margriet die ik al jaren niet meer zie, maar ik denk meer ook een belofte aan mijzelf. Al die jaren heeft deze namelijk in mijn achterhoofd gezeten. En terwijl ik verder denk bedacht ik me ook dat ik volgend jaar 50 wordt en een groep vrienden mee neem naar Berlijn waar ik iets heel bijzonders aan ze wil geven. Wat als ik nu ga zingen voor Rik en mijn vrienden. Ik noem Rik even apart vanwege een blog hiervoor. Mijn fantasie sloeg even op hol, heerlijk, maar dan moet je wel durven en kunnen zingen.
Zal ik het doen?
Durf ik het aan?
Kan ik het wel?
Een van de wijsheden die ik van een boek, de Alchemist, heb geleerd is dat spijt hebben dat je iets niet geprobeerd hebt vaak pijnlijker is dan weten dat je het geprobeerd hebt maar het niet lukt. Jonger wordt ik er ook niet op en eigenlijk heb ik geen excuus het niet te proberen. Erger nog, het zou mij nog wel eens kunnen helpen in mijn leven.
Nog steeds in bad ben ik online gaan kijken voor zangles bij mij in de buurt en die was al snel gevonden en nog voor ik kon gaan twijfelen heb ik ze een e-mail gestuurd met mijn verhaal(tje).
Twee dagen later werd de verkoudheid te veel en kreeg er keelpijn bij en voelde me ronduit belabberd en ben ziek thuis gebleven. Na twee dagen wat vervelend geweest te zijn met wat verhoging en de bekende pijntjes ging dag 3 al weer redelijk. Ik heb mijn bad gevuld met water, laptop mee en lekker wat ontspannen en genieten van de warmte. En zo vielen mijn ogen dicht.....
Of ik het droomde of gewoon aan het denken was weet ik niet, maar plots zit ik rechtop in bad. Dennis je rookt al bijna twee jaar niet meer en welke belofte had jij jezelf, 30 jaar geleden, gedaan?
“ZODRA JIJ STOPT MET ROKEN GAAN WIJ ZINGEN!”
Dat deze belofte was in eerste instantie richting Margriet die ik al jaren niet meer zie, maar ik denk meer ook een belofte aan mijzelf. Al die jaren heeft deze namelijk in mijn achterhoofd gezeten. En terwijl ik verder denk bedacht ik me ook dat ik volgend jaar 50 wordt en een groep vrienden mee neem naar Berlijn waar ik iets heel bijzonders aan ze wil geven. Wat als ik nu ga zingen voor Rik en mijn vrienden. Ik noem Rik even apart vanwege een blog hiervoor. Mijn fantasie sloeg even op hol, heerlijk, maar dan moet je wel durven en kunnen zingen.
Zal ik het doen?
Durf ik het aan?
Kan ik het wel?
Een van de wijsheden die ik van een boek, de Alchemist, heb geleerd is dat spijt hebben dat je iets niet geprobeerd hebt vaak pijnlijker is dan weten dat je het geprobeerd hebt maar het niet lukt. Jonger wordt ik er ook niet op en eigenlijk heb ik geen excuus het niet te proberen. Erger nog, het zou mij nog wel eens kunnen helpen in mijn leven.
Nog steeds in bad ben ik online gaan kijken voor zangles bij mij in de buurt en die was al snel gevonden en nog voor ik kon gaan twijfelen heb ik ze een e-mail gestuurd met mijn verhaal(tje).
maandag 27 november 2017
27 November 2017 - 22:20
Al geruime tijd heb ik, vooral 's ochtends, dat ik slijm ophoest. Ik weet dat Rik daar ook last van heeft en een tijd geleden, in Antwerpen, was ik bang dat wij elke ochtend de hele stad wakker hoesten. Maar Rik heeft er veel meer en erger last van dan ik en heb toen zelfs 's nachts een keer naast zijn bed gezeten omdat hij het even niet meer trok. Voor hem een signaal om toch maar eens naar de dokter te gaan. Er zijn foto's gemaakt maar hoe dan ook moest hij stoppen met roken.
Rik nam het advies serieus en melde mij al dat hij ons even een tijdje niet zou willen zien als hij gestopt is met roken om niet in de verleiding te worden gebracht. Ik geloof dat ik hem al gelijk melde dat hij niet zo makkelijk van mij afkomt en ik gewoon niet rook waar hij bij is. Een week later deed Rik, tijdens een etentje met vrienden, dat hij vanaf 1 december stopt met roken en dat we hem een tijdje niet zouden zien.
De dag erna zat ik zelf te denken dat het helemaal niet handig is om niet te roken in zijn bijzijn, waarom rook ik zelf gewoon niet meer. Ook ik heb dezelfde hoest en als zijn uitslag niet gunstig is ben ik net zo de Sjaak. Ik ben online gaan zoeken naar methodes, hulp middelen, gewoon veel informatie. In grove lijnen zijn er drie methodes;
Medicatie in de vorm van Champix. Deze heeft nogal wat bijwerkingen en moet onder begeleiding gebruikt worden omdat het ook een verslavend element heeft.
Nicotine producten, zoals de bekende pleister of kauwgum, maar nu ook de e-sigaret. Probleem bij deze methodes is dat je eigenlijk verslaafd blijft aan de nicotine, alleen kun je het wel rustig afbouwen. Echter duurt de ontwenning van je nicotine verslaving maar 3 dagen.
Cold turkey is het gewoon stoppen met roken. Niet eenvoudig en heeft de kleinste kans van slagen want dit vergt een enorme wilskracht. Maar er zijn wel dingen die je kunt doen om het jezelf makkelijker te maken. Toch leek dit mij de beste optie.
Ma. 27-10-2017
Net uit bed en besloten om thuis nog een peuk te roken maar daarna shag thuis te laten liggen. Mocht het problemen geven zit er een tankstation tegenover mijn werk. Maar ik heb de dag overleefd. Eenmaal thuis was het wel heel lastig niet gelijk een peuk te draaien maar ik heb me kunnen inhouden tot na het eten. En uiteindelijk voor het slapen nog een peuk genomen, wat ook laatste beetje gruis in mijn pakje was, en deze om 22:20 gedoofd.
Di. 28-10-2017
Na het werk weer thuis en eerst maar alles wat met roken te maken heeft resoluut weg gegooid. Heb alleen 1 asbak over gehouden voor mijn gasten. Ik had nog een lijst liggen en daar heb ik mijn laatste nu lege pakje shag samen met de vloeitjes. Deze heeft ook gelijk een prominente plek in de gang gekregen.
Vr. 01-12-2017
Vandaag de grote dag voor Rik, hij zou langs de huisarts gaan om de uitslag te horen en de dag dat hij zou stoppen met roken. Tijdens de lunchpauze kon ik het niet laten hem te bellen want ook ik wou weten van het hoe en wat. Het viel gelukkig allemaal nog wel mee en stoppen met roken had hij maar uitgesteld tot na de feestdagen. Toen had ik even een "oh" momentje en moest hem vertellen dat er tijdens de kerst bij mij thuis niet gerookt mag worden omdat ik al 4 dagen niet meer rook.
Voor mij was dat best wel een ongemakkelijk moment want het is uiteindelijk hij die moet stoppen. Maar geen haar op mijn hoofd heeft eraan gedacht weer een peuk op te steken. Overigens werd ik juist erg vrolijk en uitgelaten van het stoppen.
Rik nam het advies serieus en melde mij al dat hij ons even een tijdje niet zou willen zien als hij gestopt is met roken om niet in de verleiding te worden gebracht. Ik geloof dat ik hem al gelijk melde dat hij niet zo makkelijk van mij afkomt en ik gewoon niet rook waar hij bij is. Een week later deed Rik, tijdens een etentje met vrienden, dat hij vanaf 1 december stopt met roken en dat we hem een tijdje niet zouden zien.
De dag erna zat ik zelf te denken dat het helemaal niet handig is om niet te roken in zijn bijzijn, waarom rook ik zelf gewoon niet meer. Ook ik heb dezelfde hoest en als zijn uitslag niet gunstig is ben ik net zo de Sjaak. Ik ben online gaan zoeken naar methodes, hulp middelen, gewoon veel informatie. In grove lijnen zijn er drie methodes;
Medicatie in de vorm van Champix. Deze heeft nogal wat bijwerkingen en moet onder begeleiding gebruikt worden omdat het ook een verslavend element heeft.
Nicotine producten, zoals de bekende pleister of kauwgum, maar nu ook de e-sigaret. Probleem bij deze methodes is dat je eigenlijk verslaafd blijft aan de nicotine, alleen kun je het wel rustig afbouwen. Echter duurt de ontwenning van je nicotine verslaving maar 3 dagen.
Cold turkey is het gewoon stoppen met roken. Niet eenvoudig en heeft de kleinste kans van slagen want dit vergt een enorme wilskracht. Maar er zijn wel dingen die je kunt doen om het jezelf makkelijker te maken. Toch leek dit mij de beste optie.
Ma. 27-10-2017
Net uit bed en besloten om thuis nog een peuk te roken maar daarna shag thuis te laten liggen. Mocht het problemen geven zit er een tankstation tegenover mijn werk. Maar ik heb de dag overleefd. Eenmaal thuis was het wel heel lastig niet gelijk een peuk te draaien maar ik heb me kunnen inhouden tot na het eten. En uiteindelijk voor het slapen nog een peuk genomen, wat ook laatste beetje gruis in mijn pakje was, en deze om 22:20 gedoofd.
Di. 28-10-2017
Na het werk weer thuis en eerst maar alles wat met roken te maken heeft resoluut weg gegooid. Heb alleen 1 asbak over gehouden voor mijn gasten. Ik had nog een lijst liggen en daar heb ik mijn laatste nu lege pakje shag samen met de vloeitjes. Deze heeft ook gelijk een prominente plek in de gang gekregen.
Vr. 01-12-2017
Vandaag de grote dag voor Rik, hij zou langs de huisarts gaan om de uitslag te horen en de dag dat hij zou stoppen met roken. Tijdens de lunchpauze kon ik het niet laten hem te bellen want ook ik wou weten van het hoe en wat. Het viel gelukkig allemaal nog wel mee en stoppen met roken had hij maar uitgesteld tot na de feestdagen. Toen had ik even een "oh" momentje en moest hem vertellen dat er tijdens de kerst bij mij thuis niet gerookt mag worden omdat ik al 4 dagen niet meer rook.
Voor mij was dat best wel een ongemakkelijk moment want het is uiteindelijk hij die moet stoppen. Maar geen haar op mijn hoofd heeft eraan gedacht weer een peuk op te steken. Overigens werd ik juist erg vrolijk en uitgelaten van het stoppen.
zaterdag 30 juni 2012
Flashmob...
Ik weet niet hoe ik er ooit bij gekomen ben, maar ik heb al héél lang een wens om Rik, een meer dan goede vriend, te verrassen. Het idee was om ze te laten denken dat ik een wedstrijd had gewonnen en daarmee ik een band of artiest naar keuze mocht laten optreden in mijn stam kroeg. De hele kroeg wordt verbouwd met verlichting en alles er op en er aan om mijn groep Wet Wet Wet te laten optreden. En als het dan zover is komt deze groep ook daadwerkelijk binnen en begint te spelen echter geven ze beetje onverwacht de microfoon aan mij en begin ik een nummer voor Rik te zingen.
Het is jaren later en nog niet zo gek lang geleden dat ik televisie zat te kijken naar een programma waar een vrouw overvallen werd door haar man om haar ten huwelijk te vragen. Dit ging met veel gedans en muziek gepaard waar hij als laatste ook onderdeel van bleek te zijn. Wist ik veel dat dit soort "verassingen" een naam hebben; Flashmob.
Het is jaren later en nog niet zo gek lang geleden dat ik televisie zat te kijken naar een programma waar een vrouw overvallen werd door haar man om haar ten huwelijk te vragen. Dit ging met veel gedans en muziek gepaard waar hij als laatste ook onderdeel van bleek te zijn. Wist ik veel dat dit soort "verassingen" een naam hebben; Flashmob.
Abonneren op:
Posts (Atom)