Twee dagen later werd de verkoudheid te veel en kreeg er keelpijn bij en voelde me ronduit belabberd en ben ziek thuis gebleven. Na twee dagen wat vervelend geweest te zijn met wat verhoging en de bekende pijntjes ging dag 3 al weer redelijk. Ik heb mijn bad gevuld met water, laptop mee en lekker wat ontspannen en genieten van de warmte. En zo vielen mijn ogen dicht.....
Of ik het droomde of gewoon aan het denken was weet ik niet, maar plots zit ik rechtop in bad. Dennis je rookt al bijna twee jaar niet meer en welke belofte had jij jezelf, 30 jaar geleden, gedaan?
“ZODRA JIJ STOPT MET ROKEN GAAN WIJ ZINGEN!”
Dat deze belofte was in eerste instantie richting Margriet die ik al jaren niet meer zie, maar ik denk meer ook een belofte aan mijzelf. Al die jaren heeft deze namelijk in mijn achterhoofd gezeten. En terwijl ik verder denk bedacht ik me ook dat ik volgend jaar 50 wordt en een groep vrienden mee neem naar Berlijn waar ik iets heel bijzonders aan ze wil geven. Wat als ik nu ga zingen voor Rik en mijn vrienden. Ik noem Rik even apart vanwege een blog hiervoor. Mijn fantasie sloeg even op hol, heerlijk, maar dan moet je wel durven en kunnen zingen.
Zal ik het doen?
Durf ik het aan?
Kan ik het wel?
Een van de wijsheden die ik van een boek, de Alchemist, heb geleerd is dat spijt hebben dat je iets niet geprobeerd hebt vaak pijnlijker is dan weten dat je het geprobeerd hebt maar het niet lukt. Jonger wordt ik er ook niet op en eigenlijk heb ik geen excuus het niet te proberen. Erger nog, het zou mij nog wel eens kunnen helpen in mijn leven.
Nog steeds in bad ben ik online gaan kijken voor zangles bij mij in de buurt en die was al snel gevonden en nog voor ik kon gaan twijfelen heb ik ze een e-mail gestuurd met mijn verhaal(tje).
