Les 8 - Guus Meeuwis versus Queen

Het was aanvankelijk niet mijn dag, moe en bij inzingen thuis wou het niet helemaal. Ik kan het niet, waar ben ik mee bezig? Maar toch wil ik naar de les, ik weet dat het me energie geeft en het leuk is. Maar soms dus wel met lood in mijn schoenen. Angst? Nee wel spanning maar vooral onzekerheid. Ze wil mij zo hoog laten zingen en blijkbaar kan ik dat. En daar waar ik onzeker ben gaat ze telkens een stapje verder.

Toch is het een heerlijke meid, ze helpt wel en geeft gewoon directe aanwijzingen. Helemaal als je hoog zit, hoog in je kopstem moet je af en toe hard aanzetten om de toon te starten. Dus oefening aangepast en hoge tonen lekker aangezet. Ik eindigde op "bijna" mijn maximale hoogte. Ik denk dat ik nog hoger kan, maar mag nog even rustig aan doen want kopstem moet je wel met respect gebruiken.

We hebben even kort nog wat gepraat en ze vroeg hoe het oefen was gegaan. Ik moest opbiechten dat ik nummer van Guus heb gedaan, en die wou ze wel eens horen. Dus ik het hele nummer, voor het eerst in zij geheel, voor een ander gezongen. Leuk, maar ging niet helemaal super. De hoge noot haal ik wel, maar kort hem af. Even oefenen en ja hoor, kan het wel .....

Nu is het even vakantie en ze wil proberen voor mij met haar gitaar voor mij Somebody To love opnemen in mijn toonsoort. Dan kan ik die thuis ook gewoon oefenen.  En of ik nog 5 nummers wil uitzoeken van Queen die ik zou willen doen zodat zij er één voor mij uit kan pikken. En daar ging mijn onzekerheid onderuit. Waarom? Die stem ligt mij toch niet? Maar die vragen heb ik niet hoeven vragen. Zij vind mijn stem uitdagend genoeg om juist met een grootheid als Freddie door te gaan.

DE LAT LIGT HOOG!!!

Les 7 - Hoog, hoger en net niet hoogst…

Butet Tampa, ja ze heeft een naam en die weet ik nu ook. Een op alle vlakken mooie meid waar ik het goed mee kan vinden. Maar ze had er gelijk alweer lol in met warm zingen. Ze weet dat ik nog onzeker ben als het op mijn kopstem neer komt. Maar ja die werd natuurlijk wel weer aangesproken. Daarna weer een andere oefening, had de do-re-do oefening van vorige keer uit mijn hoofd geleerd, werd het nu heel wat anders. Eerst gewoon elke noot aanzetten in de toonladder en daarna glijdend van laag naar hoog. Daar zit een gemenigheidje in wat op een gegeven moment moet je glijdend naar je kopstem en meestal heb je daar een hikje in zitten, veel mensen zelfs een gat die ze niet kunnen overbruggen. Toen dat de eerste keer gebeurde vroeg ze wel of ik wat voelde. Ja, dat had ik wel maar blijkbaar ging het redelijk soepel. We zijn weer even wat noten naar beneden gegaan om opnieuw de oefening te doen tot ik weer volledig in mijn kopstem zat. Nu ik wat vaker over die drempel ging merkte ik wel dat het eigenlijk wel héél soepel gaat.

Terug naar het nummer, maar deze keer zette ze gelijk een toonsoort hoger in. Eerst couplet, tweede couplet en … Ja hoor, ik haalde zowaar uit. Dat was de bedoeling niet. “Oh, nu gaan we wel verder” dus volgende stuk, maar daar hadden we beide even moeite, dus ging ze door naar het laatste couplet en daar zit een enorme uithaal in de kopstem achter. Niet dus hè.. Het begint met de laatste noot tegen mijn kopstem en dan er volop in. Ze deed paar keer voor en ik probeerde het na te doen, jeetje wat lastig. Tot ik mij even omdraaide en het gewoon deed. Ja, dat moest het zijn, maar daarna weer moeite ermee.

Huiswerk voor deze week is voornamelijk twee noten achter elkaar zingen. “Find Me” waarbij de “Me” eindigt in een hoge B en dan na een pauze de E-bis in mijn kopstem. Verder wil ik de tekst kunnen dromen, dan hoef ik me daar niet meer op te concentreren.

Les 6 - Somebody To Love

Ik was best wel weer gespannen voor de les. Hopelijk is ze vergeten van mijn kopstem en ga ik uit de tekst komen. Ik heb redelijk wat geoefend om de tekst van “I’m Yours” in ieder geval te kunnen zingen. Maar ik had nog steeds het gevoel te struikelen over de woorden.

Eerst maar weer warm zingen en ja hoor, hoger en hoger. Ze zag mij al kijken en begon te lachen, maar ging door. En nog eentje hoger… Nu het rijtje nog een keer maar dan wat vloeiendere overgangen en ja hoor, weer door tot en met F5 (hoog). Na een korte uitleg nog een keer maar nu met, en ik noem het maar even, gapende stem. Deze techniek had ik al gezien en geoefend, maar hierbij hou je je strottenhoofd iets naar achter waardoor je een grote klankkast krijgt en dat klinkt heel anders. Truck en moeilijkheid is wel om je strottenhoofd ontspannen te houden en dat ging even in mijn kopstem bereik wat lastiger. Maar dat vond ze eigenlijk niet helemaal vreemd. Gewoon oefenen en vooral ook voelen.

Toen het op het zingen aankwam vroeg ze of ik geoefend had en ik moest bekennen dat ik dat wel gedaan heb maar nog steeds gevoel dat het best lastig is. En heel eerlijk, er is een nummer wat ik veel liever wil zingen maar denk nog niet aan toe te zijn. Ze ging er wel voor, ergers nog, ze vond het een uitdaging. “Maar dan nog zonder uithalen!” en daar kon ze wel mee leven.

Queen, Somebody To Love, ze kent het nummer goed maar moet wel even weer zoeken naar de akkoorden en melodie. Mijn ervaring is dat ze dat snel doorhebben en terwijl zij weer inspeelde zong ik rustig mee.  In eerste instantie ging het redelijk, maar nog wel wat onzeker en zacht. Al snel kreeg ik wat tips en aanwijzingen. Bij de vierde poging gebeurde er wat komisch. Ik hoorde de meid in de kamer naast mij zingen en daar “moest” ik even overheen. Met dat beetje meer volume is mijn stem lekkerder. Door naar tweede couplet en die eindigt met een hoge noot, maar nog geen echte uithaal. Ik deed vanuit mijzelf mijn strottenhoofd wat naar achter en daar was ie. Ze was erg tevreden en eerlijk gezegd, ik ook..

De tijd was bijna om, toch wou ze nog één keer tot en met twee couplet doen, maar nu een toontje hoger. Ik kijk haar vragend en verbaasd aan. “Wil je me door het plafond hebben”. Het nummer is namelijk al hoog en ondanks ik nog maar één keer kopstem raak, ik zit er wel vaak in de buurt.  Tot mijn verbazing maakte het mij niet veel uit, het ging net zo makkelijk als daarvoor en dat inclusief de laatste hoge noot. Maar nu wel met wat meer volume.

Deze keer, toen ik na de les de deur opendeed en de kamer uit liep, keek ik de mensen aan die daar zaten te wachten met de hoop dat ze mij gehoord hebben. (En dat hebben ze, want ik hoor anderen ook) Maar de vorige keren had ik meer de hoop dat ze het niet zouden horen. Ik weet niet welk stofje het is, maar ik voel me dan enorm goed, sterk, uitgelaten en vooral trots.