Proefles

Omdat ik door omstandigheden de eerste proefles 3 weken geleden heb moet annuleren was het me niet helemaal duidelijk welke tijd ik vandaag de les zou hebben. Maar super gespannen stond ik om 17:45 voor de deur. Er werd niet opgedaan toen er nog een jongen aan kwam lopen. Al snel raakte we aan de praat en hij ging voor zijn derde zangles. Hij gaaf me uitleg dat de eerste les wat ademhaling oefeningen en toonladders was dus hoefde met niet druk te maken. Ik vertelde verhaal waarom ik dit deed en toen wou hij het nummer eens horen. Hij is een stuk jonger en kende het helemaal niet. Maar paar minuten later reageerde hij dat het best wel een pakkend nummer is.
Toen om 18:00 de deur openging werd hij gelijk maar een lokaal in genomen en daar stond ik dan. Er hing echter een rooster waarop stond dat ik les heb vanaf 18:30. Toen de deur nog even open ging ben ik maar gaan vragen en inderdaad, ik was te vroeg. De kroeg zit om de hoek, dus daar maar naartoe gelopen om één biertje te doen en dan weer terug.
Om precies 18:30 ging de deur van het, met vloerbedekking beklede, kamertje weer open. Mijn voorganger kwam er stralend lachend uit en wenste mij veel plezier. Coco, mijn lerares, stelde zich even kort voor en terwijl ik op de bank wou gaan zitten werd ik gesommeerd naast haar te komen staan. Ik heb heel kort verhaal gedaan en toen was het inderdaad ademhaling.
De middenrif-, of ook wel buikademhaling is mij niet vreemd. Ooit bij een slaaponderzoek is naar boven gekomen dat ik deze "goede" ademhaling van nature al doe. Dus na paar pufjes en lang puf was het haar duidelijk dat deze wel goed zat. Dus gaat ze achter haar keyboard staan en neuriede zij een toonladder die ik na mocht doen. Ook dat ging goed en na een paar meer toonladders was het haar duidelijk dat ik wel muzikaal ben aangelegd. Heb er toen maar verklapt dat ik in mijn jeugd 9 jaar accordeon gespeeld heb.
Maar toen kwam er een nog onverwachte vraag. Durf ik het nummer al te zingen? Nou nee, en zeker niet alleen. Dat was niet erg, gaan we het lekker samen doen. Die meid heeft een leuke stem en heerlijk om daarmee te zingen en hoe langer hoe meer voelde ik mij opleven. Ik kreeg zelfs al mee dat er twee loopjes zijn, een naar boven en een naar beneden bij het einde van een zin. Dus daar zijn we op gaan oefenen.
Einde van de les, toen ik vroeg of ze verder met mij kan, kreeg ik het volgende mee:

"Je het maat en toon gevoel en een aangenaam stemgeluid,
heb veel slechter gehoord hier dus ik wil graag met je door."

Het moeilijkste bleek pas na de les te komen. Ik voelde me zo uitgelaten, vol met energie, dat ik het wou gillen over de daken. En ik maakte dan ook de fout om nog even de kroeg in te gaan. Alleen Peter en Miranda weten ervan want met Peter bespreek ik wel meer dingen die wat gevoelig liggen voor mij. Zij willen mij dan ook graag helpen deze droom te verwezenlijken en zijn mijn mentale steun op dit moment. Maar de eerste die ik tegen kwam was Rik en die mag nu al helemaal niets weten. Dat was even super lastig, want ik had het gevoel dat ik straalde. Maar hij wou al op tijd weg toen Peter en Miranda binnen kwamen en hij toch nog wel even bleef. Ik kon ze stiekem wel laten doorschemeren dat het een succes was, maar dat hadden ze al aan mij gezien.