Vandaag naar de tandarts en dat heeft alles
met het zingen te maken. Het is namelijk drie jaar geleden dat mijn “nieuwe”
tandarts mijn facings heeft gegeven op mijn voortanden zodat deze weer wat meer
stralen en netjes er uit zien. Dat verbergen van mijn voortanden heb ik jaren
in geoefend en is ook nog niet afgeleerd, maar de eerst volgende vakantie naar
Engeland werd er een foto gemaakt waar ik zowaar met open mond op lach.
Nu nog steeds trots op mijn voortanden maakte
ik de opmerking tegen de tandarts dat ik zo blij ben met die tanden dat ik nu
ook ga leren mijn mond open te doen. Hij vroeg zich natuurlijk af van het hoe
en wat en ik vertelde hem over de zanglessen. En omdat ik ook al even niet rook
opperde hij het idee om mijn ondertanden ook wat op te knappen zodat ik nog
verder mijn mond open kan doen zonder me te hoeven schamen. Helemaal top
natuurlijk en vol trots stapte ik dan ook weer op de fiets naar het werk.
