Er was een les uitgevallen, maar ik heb ondertussen thuis wel wat geoefend, helemaal nadat ik een opnamen had gemaakt van mijzelf. Die heb ik keer en keer moet terug luisteren, want je eigen geluid is héél anders dan je denkt. Maar het was niet vals, alleen anders...... En na paar keer luisteren begin je het t accepteren.
Maar oké, les 2 (of 3 na de proefles) ging heel anders dan verwacht. Ik weet niet waarom, maar ik zag het even niet zitten, toch weer wat spanning, maar ook héél veel zin om weer te gaan. Er had een jongen voor mij les. Leuk om te horen hoe dat gaat en even hoopte ik dat het de jongen was die ik eerder had leren kennen. Nu hangt er een rooster en nee, hij was het niet. Wel jammer want ik hoop hem nog wel eens te mogen horen.
"Zullen we vandaag een ander nummer proberen?" Dat was nog voor het inzingen en overviel me een beetje. Iets wat (veel) terughoudend wist ik wel een nummer te noemen die ik graag zou willen zingen, maar véél te moeilijk voor mij. Guus Meeuwis, Geef mij nu je angst. Het is een nummer wat voor mij veel betekend en ik kan mij vinden in de tekst. Zij zocht even de akkoorden en tekst en toen was het eerst even inzingen. Ademhaling slaan we al over, en inzingen was wel weer even wennen. Ze komt telkens met nieuwe, lastigere oefeningen of meer klanken.
"Doe je hem alleen?" en ik keek haar aan met een angstige blik waarop zij de eerste noten begon te spelen op haar keyboard.
- "Je zegt ik ben vrij maar jij bedoelt ik ben zo eenzaam", en daarna liet ze me gaan. Jeetje, want op de toonsoort die ik het zong, zitten er voor mij een paar lastige noten in die ik liever een toontje lager zou zingen. Maar het lukte en Coco keek me ook verbaasd aan.
"Dit gaan we nog een keer doen en geef vooral bij dat laatste woord energie."
Ik geloof dat ik voor het eerst echt mijn alles gaf, alle schaamte aan de kant en met alle emotie en gevoel kwam het er uit. Net tegen mijn kopstem aan en met alle adem die ik had. Ik wist zelf niet wat mij overkwam.
We zijn verder gegaan en er zitten nog wel wat lastige stukken in het nummer maar allemaal binnen mijn bereik. We gaan nog even door met dit nummer want het is wat uitdagender dan wat ik wil gaan zingen.
Pfff, vol energie, dat weer wel. En dan valt het koud op je dak dat je stand-by hebt en je telefoon gaat. Snel naar huis en dan mag je nog werken. Ach, die uurtjes kan ik wel weer gebruiken.
Zo even nagenieten van vandaag. "Dennis zingt?, kan het zelf nog niet geloven."
