27 November 2017 - 22:20

Al geruime tijd heb ik, vooral 's ochtends, dat ik slijm ophoest. Ik weet dat Rik daar ook last van heeft en een tijd geleden, in Antwerpen, was ik bang dat wij elke ochtend de hele stad wakker hoesten. Maar Rik heeft er veel meer en erger last van dan ik en heb toen zelfs 's nachts een keer naast zijn bed gezeten omdat hij het even niet meer trok. Voor hem een signaal om toch maar eens naar de dokter te gaan. Er zijn foto's gemaakt maar hoe dan ook moest hij stoppen met roken.

Rik nam het advies serieus en melde mij al dat hij ons even een tijdje niet zou willen zien als hij gestopt is met roken om niet in de verleiding te worden gebracht. Ik geloof dat ik hem al gelijk melde dat hij niet zo makkelijk van mij afkomt en ik gewoon niet rook waar hij bij is. Een week later deed Rik, tijdens een etentje met vrienden, dat hij vanaf 1 december stopt met roken en dat we hem een tijdje niet zouden zien.

De dag erna zat ik zelf te denken dat het helemaal niet handig is om niet te roken in zijn bijzijn, waarom rook ik zelf gewoon niet meer. Ook ik heb dezelfde hoest en als zijn uitslag niet gunstig is ben ik net zo de Sjaak. Ik ben online gaan zoeken naar methodes, hulp middelen, gewoon veel informatie. In grove lijnen zijn er drie methodes;
Medicatie in de vorm van Champix. Deze heeft nogal wat bijwerkingen en moet onder begeleiding gebruikt worden omdat het ook een verslavend element heeft.
Nicotine producten, zoals de bekende pleister of kauwgum, maar nu ook de e-sigaret. Probleem bij deze methodes is dat je eigenlijk verslaafd blijft aan de nicotine, alleen kun je het wel rustig afbouwen. Echter duurt de ontwenning van je nicotine verslaving maar 3 dagen.
Cold turkey is het gewoon stoppen met roken. Niet eenvoudig en heeft de kleinste kans van slagen want dit vergt een enorme wilskracht. Maar er zijn wel dingen die je kunt doen om het jezelf makkelijker te maken. Toch leek dit mij de beste optie.

Ma. 27-10-2017
Net uit bed en besloten om thuis nog een peuk te roken maar daarna shag thuis te laten liggen. Mocht het problemen geven zit er een tankstation tegenover mijn werk. Maar ik heb de dag overleefd. Eenmaal thuis was het wel heel lastig niet gelijk een peuk te draaien maar ik heb me kunnen inhouden tot na het eten. En uiteindelijk voor het slapen nog een peuk genomen, wat ook laatste beetje gruis in mijn pakje was, en deze om 22:20 gedoofd.

Di. 28-10-2017
Na het werk weer thuis en eerst maar alles wat met roken te maken heeft resoluut weg gegooid. Heb alleen 1 asbak over gehouden voor mijn gasten. Ik had nog een lijst liggen en daar heb ik mijn laatste nu lege pakje shag samen met de vloeitjes. Deze heeft ook gelijk een prominente plek in de gang gekregen.

Vr. 01-12-2017
Vandaag de grote dag voor Rik, hij zou langs de huisarts gaan om de uitslag te horen en de dag dat hij zou stoppen met roken. Tijdens de lunchpauze kon ik het niet laten hem te bellen want ook ik wou weten van het hoe en wat. Het viel gelukkig allemaal nog wel mee en stoppen met roken had hij maar uitgesteld tot na de feestdagen. Toen had ik even een "oh" momentje en moest hem vertellen dat er tijdens de kerst bij mij thuis niet gerookt mag worden omdat ik al 4 dagen niet meer rook.
Voor mij was dat best wel een ongemakkelijk moment want het is uiteindelijk hij die moet stoppen. Maar geen haar op mijn hoofd heeft eraan gedacht weer een peuk op te steken. Overigens werd ik juist erg vrolijk en uitgelaten van het stoppen.

Flashmob...

Ik weet niet hoe ik er ooit bij gekomen ben, maar ik heb al héél lang een wens om Rik, een meer dan goede vriend, te verrassen. Het idee was om ze te laten denken dat ik een wedstrijd had gewonnen en daarmee ik een band of artiest naar keuze mocht laten optreden in mijn stam kroeg. De hele kroeg wordt verbouwd met verlichting en alles er op en er aan om mijn groep Wet Wet Wet te laten optreden. En als het dan zover is komt deze groep ook daadwerkelijk binnen en begint te spelen echter geven ze beetje onverwacht de microfoon aan mij en begin ik een nummer voor Rik te zingen.

Het is jaren later en nog niet zo gek lang geleden dat ik televisie zat te kijken naar een programma waar een vrouw overvallen werd door haar man om haar ten huwelijk te vragen. Dit ging met veel gedans en muziek gepaard waar hij als laatste ook onderdeel van bleek te zijn. Wist ik veel dat dit soort "verassingen" een naam hebben; Flashmob.

Oude belofte.......

1990, een vriendin die ik op de dansschool had leren kennen ging mee doen aan een studenten uitwisseling programma en zou voor een klein jaar naar Amerika vertrekken en voor haar in de plaats kwam er een meid uit Texas bij hun wonen. Zo’n oversteek gaat natuurlijk nooit in één keer dus was de meid uit Texas eerder in Nederland. Omdat zo’n meid helemaal alleen aankomt hebben ze een redelijk welkom feest georganiseerd waar ze gelijk iedereen kon leren kennen die ze waarschijnlijk vaker in haar omgeving zou zien.

De meeste mensen aanwezig waren van de dansschool op een paar na. En naarmate de avond vorderde werd de sfeer losser en durfde een van de, voor mij nog vreemde, meiden een nummer van de groep Lucifer te zingen. House for Sale, gezongen door, jawel, Margriet Eshuijs.   Ze zette het nummer vrij laag in. Het lag zeker in haar bereik maar klonk wat onzeker, wankel, net niet zuiver. Maar naarmate het nummer verder ging en ze meer kracht ging gebruiken en ook wat hoger met af en toe stukje kopstem werd het mooi, erg mooi, heel erg mooi.

Ik kon het niet laten en moest haar toch laten weten hoe ik het ervaren heb. Ze had oren naar mijn meer dan opbouwende commentaar en hoe het verder is gelopen weet ik niet meer, maar we werden aardige vrienden.

Uiteindelijk was ze aan het oefenen voor een optreden, zingen met een microfoon. Nu zat ik als vrijwilliger ook nog bij de ziekenomroep en om wat geld als vereniging te verdienen gaf een  vriend, ook wel mijn neukertje toen, les in microfoon technieken aan de Wereld Omroep en ik was vaak de technicus die hielp. Met die kennis kon ik mijn vriendin helpen met haar zang en ben paar lessen mee geweest.

Dat ik af en toe stiekem op de achtergrond mee zong had zij allang gehoord en zij vroeg zich af waarom ik niet ging zingen. Het leek haar een leuk idee om dan ook samen te gaan zingen. Maar ik was onzeker, zeker niet overtuigd dat ik kan zingen en ik rookte. Die laatste werd mijn beste excuus.

Ze wist het goed gemaakt met me.

“ZODRA JIJ STOPT MET ROKEN GAAN WIJ ZINGEN!”