Les 19 - Van hoog naar laag

Na twee lessen geannuleerd te zijn geweest had ik vandaag een dubbelle les om er vast één van de twee in te halen. Ik heb één keer eerder een dubbele zangles gehad en dat vond ik best wel vermoeiend. Maar andere kant geeft het ook wat meer tijd om wat te kletsen en beetje te ontspannen.

Deze keer zat we in een hokje achter in het pand waar wel een kunststof shot staat voor mij om achter te gaan staan. Gewoon kletsen doen we naast het schot, maar zingen dan toch echt wel achter plexiglas wat ik niet geheel onverstandig vind. Na wat gebabbel was de vraag wat ik wou gaan doen. We waren nog bezig met Gloria Gayner al ging die wel aardig en toen ik met “Don't Stop Believin” van Journey aan kwam had ze daar wel oren naar. Maar eerst inzingen. “Oh jee, daar gaan we weer”.

Vandaag was het in eerste instantie tellen, dus de getallen zingen als een toonladder. En steeds weer wat hoger tot in mijn kopstem die ik in eerste instantie begon te knijpen. Oeps, die hebben we al een tijdje niet meer aangeraakt en dat was te merken. Maar na nog wat oefenen deed ze iets wat mij verbaasde maar ik wel enorm blij mee was. Op wat letters toonladders zingen maar nu ging ze omlaag. Het bereik waarvan ik dacht dat zij die niet mooi vond bij mij. Maar ze reageerde met een “Oh!” Ik weet dat ik best laag kan, maar dat betekent nog niet dat ik dat ook makkelijk zingend doe. Dus wel benieuwd of we daar een van de lessen wat mee kunnen gaan doen.

Ze liet me eerst het nummer volledig zingen en dat ging me, ook tot mijn eigen verrassing, aardig af. Echter zit er wel een hoge en langere noot tussen waar ik even naar moest zoeken. Dat is dan ook gelijk het stukje waar we aan zijn gaan werken. Weer wat oefeningen tussendoor om mij te laten voelen dat ik die noot makkelijk en nog wel hoger kan halen. Het is de aanzet en houding die ik moet oefenen. Ik gebruik nogal makkelijk en snel de Kermit stem. Maar door een meer ontspannende stem (gapend) aan te nemen klinkt het al veel beter. Daar moet ik dus nog wel even aan werken.

Om af te sluiten nog even “feel good” I will Survive, deed ik de teksten toch helemaal fout. Nou ja, volgende keer beter want we willen hem er even bij houden als afsluiter.

Les 18 - I Will Survive

Les 18? Echt, weer naar school?. 

Jeetje dat is wel een ding. Vandaag ben ik 's ochtends weer op het werk gaan werken, maar met 4 man op kantoor voel ik me daar niet fijn en de gesprekken gaan over dingen die ik niet wil horen. Hoewel ik de dag goed begon schoot ik zo in een depressie. Ik ben gaan lopen en lang lopen want ik zag het allemaal niet meer zitten en dan ook nog naar de muziekschool straks?...

Maar als ik nu niet ga, ga ik dan überhaupt nog wel? Ik vind het wel erg leuk en geeft veel, héél veel energie maar de energie om erheen te gaan heb ik even niet. Ik moest me nog haasten ook en heb met moeite drie happen spaghetti naar binnen gekregen. Ik voelde mij klote maar ook zwaar klote. Besloten wel naar de les te gaan al is het maar om te praten en kijken wat we volgende week gaan doen. 

Ik moest even paar minuten buiten wachten toen ook nog een bekende leerling aan kwam. Een man die gitaar lessen volgt. We hebben op afstand samen staan wachten toen de deur open ging en wij naar binnen konden. Het viel me op dat er nog geen eens veel anders was anders dan de wandel route. Ik had schermen verwacht of iets, maar nee. Zelfde leslokaaltje en zonder verder bescherming. Mijn laatste nummer waar we aan begonnen waren "I Wanne Know What Love Is" stond al klaar op haar laptop. Maar ik wil nog niet zingen. Voel me mentaal niet lekker. 

We hebben even wat zitten kletsen, en toen vroeg ze of ik verder wou met dit nummer. Ja, maar niet nu, ik wil iets vrolijks, iets wat mij meer opbeurt. En nog even verder kletsen kwam ik met Gloria Gayner, I Will Survive. Niet echt vrolijke tekst maar wel lekker om te zingen. "Nou dan gaan we maar je toonsoort zoeken". Nee, hoeft niet, volgens mij is ie al goed voor mij. Dus terwijl zij de akkoorden zoekt zing ik al beetje mee. "Oh ja,  ik denk dat je gelijk hebt" En tussendoor zoekt ze naar de muziek op haar laptop. Zing hem maar en dat dus ook gedaan. Tekst zit er natuurlijk nog niet in, maar dat ging best leuk. Ze gaf kleine correcties vooral voor het begin. Dat mag wat langer en dramatischer om daarna agressiever in te zetten met harde aanzet van woorden. En na paar dingetjes proberen weer het hele nummer gezongen. Maar nu met emotie, en er kwam echt ook emotie bij.

"Kwam het nu omdat je de tekst wat beter weet. Ik kon je nu echt voelen!"

Dat is het grootste compliment die ze ooit gemaakt heeft. Maar ook op een manier die bij mij binnen kwam en zin geeft om weer verder te gaan. Dit nummer ging zo goed dat ze eigenlijk al naar een nieuw nummer wil maar ik wil deze volgende week nog eens zingen met alle teksten in mijn hoofd. Gewoon omdat het kan. En dan bedenken wat we meer kunnen doen. Misschien wil ik kijken of we nu wat technischer kunnen gaan doen of meer emotie. 

No More......

Ik weet het niet meer. Met moeite kom ik door het normale leven heen. Soms wel grappig want vandaag drie uur lang online vergaderd maar met mijn draadloze microfoon en hoofdtelefoon via bluetooth loop ik lekker door het huis en doe gewoon wat huishoudelijke dingen. Dat noem ik efficiënt vergaderen. 

Maar om na zo'n dag nog online lessen te gaan volgen? Ik zat er helemaal doorheen. Dit gaat het hem gewoon niet worden. Ik wil weer gewoon zingen, hard en met energie!. Face to face. 

Butet stuurde weer een app over de tijd, maar ze kreeg door dat ik twijfelend was. Ik heb toen toch maar besloten te stoppen met online lessen en te wachten tot de school weer open was. Ik mis mijn uitlaat klep waar ik gewoon lekker mijn mond open kan doen. 

Ik mag ten alle tijden nog contact met haar opnemen. Als ik weer lessen wil maar ook gewoon met vragen. 

Microfoon...

Vol trots heb ik een nogal wat overdreven dure maar mooie microfoon gekocht voor de lessen, maar tevens ook handig voor alle online vergaderingen. Vergeleken bij de alome bekende en bekroonde Shure SM58 klinkt de Sennheiser 835 helderder. 

Helemaal spannend want nu kan ik de richtmicrofoon op mijn gitaar zetten met de phanton spanning aan en de draadloze in statief voor mijn stem. 

Het mocht niet zijn, stress nam de overhand. Ik kan niet, kan niet. Dus Butet gemeld dat ik het moet laten afweten vandaag en we volgende week wel een dubbele les doen. 

Les 1 - Strings attached.

Gitaarles nummer 1. Hoe hou je een gitaar vast, nou ja, dat laat zich best wel raden. Toch waren er nog wel wat kleine puntjes te verbeteren. Daarna de leuke vraag, ken je de snaren. Ja hoor, die had ik al online gevonden. “Een Aap Die Graag Bananen Eet” dus boven naar onder E-A-D-G-B-E. Nu weet je welke snaren je hebt, maar zijn ze ook gestemd. Daar zijn makkelijke kastjes voor, maar vind Butet, moet je ook met je gehoor kunnen. Dus zijn we eerst maar gaan stemmen. Toen was het ready, set and go.

Vader Jakob op enkel de onderste snaar. Grappig genoeg viel me dat erg tegen. Het zijn geen toetsen en dus toch wel even zoeken naar de juiste fret in dit geval. Tijd voor akkoorden. We gingen er voor 4. G, D, Em en de C. De laatste is wel de lastigste. Ik merk dat ik best wel moeite heb met het onthouden en moet veel repeteren voor het erin zit. Niet erg, gaat alleen wat minder snel dan vroeger. En dan de aanslag, die doe je van boven naar beneden en andersom maar in een ritme. Dat dus ook geprobeerd. Uiteindelijk hebben we begin van een nummer gespeeld. Ik een akkoord, zij de volgende en daarna ik weer zodat ik tussendoor tijd had nieuwe te zoeken. En wel grappig want zo speel je toch wat op je eerste les.

Ik geloof dat ik nog veel moet oefenen maar er staat natuurlijk ook nog een grote concurrent van het gitaar in de kamer die ook en meer aandacht vraagt. We gaan wel zien hoe het gaat lopen.

Timeout

Helaas heb ik aan de vorige les wat frustratie over gehouden. Voor mij werkt het net niet zo via Skype maar ik wil ook aan Budet haar financiën en mijn avondje (nu middag) denken.
Op mijn keyboard kan ik lekker spelen en dat gaat best wel redelijk. Nu kan ik wel veel oefenen tussendoor en dat zal vast wel schelen. Maar Budet speelt gitaar en ik weet dat ze niet zo van het keyboard is.
"Zou ik het dan gewoon proberen?....."
Ik sprak Budet woensdag begin van de middag, ik had haar eigenlijk gewoon tijdens de les willen spreken. Maar toen ik opperde om eventueel wel wat gitaar te willen proberen raakte zij ook enthousiast. Even een belletje met Miranda gedaan en morgen ga ik een gitaar halen. Budet was beetje overdonderd,  "dat regel jij snel!"... En dus kijk ik uit naar volgende week en beginnen we met een dubbele les.

Les 17 - Crisis

Door de corona crisis, die de vorige les ook al speelde, gaan de gewone lessen niet meer door. Ik werk nu al 2 ½ week vanaf huis en normaal zou ik dan lekker de tijd hebben om tussendoor te oefenen, vooral tekst. Maar dus nauwelijks geoefend en die keren dat ik wel begon te zingen raakte ik nogal snel emotioneel. Ik heb normaal al veel moeite met alleen zijn en dat is nu vele malen erger omdat je er ook niet op uit kan.

Met ma heb ik het paar weken geleden over een keyboard gehad en ik bleek nog een kerstcadeau tegoed te hebben. Dat moest dan maar het keyboard worden en zo kreeg ik die de tweede week van de crisis binnen. Dat is weer leuk “spelen” want veel kan ik er echt nog niet op anders dan wat bekende melodie lijntjes.

Maar ik kreeg een Whats-App van Butet dat ze wil proberen lessen online te gaan geven. Ik had geen idee hoe ik dat moest gaan zien dus best spannend. Van het weekend al alles klaar gezet om te kijken of en hoe het werkt. Op wat kisten een plankje gelegd waar dan mijn mengtafeltje en tablet op kan staan, en microfoon op statief boven het keyboard gezet. Ook de goede midi bestanden uitgezocht en die op een stikje gezet. Het ziet er redelijk professioneel uit en ik kan alles ook gebruiken via Skype of elke andere app. De tafel functioneert ook als USB geluidskaart.

Even tegen vier uur kreeg ik bericht van Butet dat ze een code zou sturen voor Zoom en om vier uur kreeg ik deze ook hadden we verbinding, Ja, wel beeld geen geluid. Van mijn kant bleek dat te kloppen en dus snel aangepast, maar zij hoorde niet en ik ook niet. Na kwartiertje proberen toch maar naar Skype gegaan. Dat duurde ook even maar uiteindelijk prima beeld en geluid. Inzingen speelde zij nog wel met de gitaar en af en toe pakte ik dezelfde toon even met mijn keyboard. Toen toch maar aan nieuw nummer  “I Want To Know What Love Is” begonnen. In begin heel erg zoeken, ook hoe ik het keyboard erbij kon gebruiken en de toonsoort die voor mij lekker ligt. Op het keyboard is dat leuk want je kunt een nummer makkelijk “transponden”. De key hebben we gevonden maar toch verliep de les niet heel soepel. Het is raar jezelf door een koptelefoon te horen en ook nog wel de angst om voluit te gaan thuis is aanwezig. En toen zij als afsluiter nog een stuk wou doen en ik merkte dat ik de overgang die ik daarvoor nog wel haalde miste werd de frustratie (van de hele dag) mij teveel.