Les 25 - Blues/Jazz

 

Fysiek ging het vandaag alweer stukken beter. Mijn enkels weer normaal alleen met 33 graden bloed heet, laat staan binnen de muziekschool.

Ik kom binnen en we gaan terug naar het lokaal waar ik voor de corona crisis les kreeg. Is een wat ruimer lokaal en daar staat dan ook geen spatscherm en deze heeft een grote spiegel. Maar deze keer stond er ook een elektrische piano extra aan de kant waar ik sta. Ik sla een akkoord aan, wetende dat deze uit staat toen Butet hem aan deed voor me. Dus speelde ik de opening van de Piano Man waar ze gelijk onder de indruk over was.  Helaas stonden beide keyboards op een box van een elektrische gitaar en dat is niet echt bevorderlijk voor de piano klank.

Inzingen ging redelijk lekker. Ik had even moeite met één noot maar dat hoor ik dan wel. En gelukkig na correctie (concentratie en ademhaling) ging die weer goed. Leuk ook wat gespeeld met klanken waaronder een combinatie van kop en buikstem. Grapping want die ging mij makkelijk af en ik vermoed dat ik iets dergelijks al deed bij Toto – Africa.

Toch nog even zingen en weer terug naar Eric Clapton – Layla. Een nummer wat mij op een of andere manier wel bevalt. Enige wat lastig is, is de opening omdat ik die hoog moet inzetten. Tijdens het zingen van het hele nummer zat Butet notities te maken. (Handig hoor die spiegel) Eenmaal klaar met zingen verwachte ik een hele lijst, maar ze begon met een compliment, de Layla’s zitten er lekker in. Maar ik zet de coupletten te hard in, met te veel kracht. Dus na weer een oefening gedaan te hebben leerde ze me minder spanning op mijn keel te zetten en rustiger aan te zetten, eventueel zoekend naar de juiste noot. Ook de einde van de zingen rustig eindigen… En voilà daar kwam dat rustige Blues/Jazz geluid.

Als afsluiter zing ik het nummer nog een keer helemaal met haar input in acht nemende. De tekst ken ik helaas nog niet helemaal uit mijn hoofd, maar ook wat zingt dat lekker weg. Op dat moment ben ik ook vrij en beweeg wel wat mee maar wat zag ik in de spiegel. Butet stond ook mee te bewegen en zachtjes zingend.

“Dit nummer ligt je wel geloof ik!” was het slot van de les.

Butet, giga bedankt voor een superleuke les…

Les 24 - Layla

Na ruim 4 weken ziek te zijn geweest en een les gemist vanwege de vakantie (ook ziek) was het vandaag voor het eerst weer naar de school. Ik had Butet duidelijk gemaakt dat ik in eerste instantie vooral kom om er even “uit” te zijn en zingen zelf niet hoge prioriteit heeft.

Ik was wat vroeg, maar blijkbaar had ze niet veel te doen en haalde mijn wat eerder naar binnen. Het werd haar al snel duidelijk dat lopen niet echt makkelijk ging en toen ik mijn enkels liet zien was dat ook wel duidelijk.

Eerst gezeten en lekker mijn verhaal kunnen doen. Was een leuk gesprek tussen beide en ik denk na een kwartier toch maar wat rustige oefeningen gedaan, maar dan zittend. Dat op zich is niet echt heel fijn zingen. Na de oefeningen was het de vraag wat we verder zouden kunnen doen en ze ging door mijn lijst met nummers heen op zoek naar een “makkelijk’ nummer. Maar die staan er gewoon helemaal niet tussen. Dus is zij zelf op zoek gegaan naar een nummer en kwam al snel met Eric Clapton. Toen alleen nog even welk nummer, maar het eerste nummer “Layla” was mij bekend genoeg. Ik zette hem eerst laag in wat helemaal niet lekker zong en couplet ging ik gelijk octaaf hoger. Blijkt dat ik gewoon alles in diezelfde octaaf, dus hoger, moet doen. Ook dat nummer zittend gezongen maar het ging redelijk en vond het nog best een leuk nummer om te doen ondanks dat er geen gekke dingen in zitten. Volgende week gaan we rustig verder met dit nummer, maar dan hoop ik wel weer te kunnen staan.

 

Les 23 - The Paino Man

Toen ik van mijn ouders het keyboard kreeg kon ik al vrij snel de muziek lijn van The Piano Man spelen. Waarop ik een online les ben gaan volgen om het verder te leren. Dit had ik ooit tegen Butet laten vallen dus zijn we vandaag maar begonnen. Ik dacht in eerste instantie dat het wel leuk ging, alleen ik blijf in een octaaf en hij gaat toch echt wel een octaaf hoger tussendoor. Maar dan kom ik telkens net in mijn kopstem uit en dat vindt ik echt niet klinken. Gewoon doen zegt ze dan maar het klinkt bij mij voor geen meter. Lastig dus.

Les 22

Nog een keer Somebody To Love

Het wou allemaal niet zo vandaag, alsof ik sinds de crisis mijn stem kwijt ben. Inzingen gaat dan wel goed maar de hoge noten vallen me best lastig momenteel. 

Les 21 - Ba-Mie

Ik weet niet wat het is, of misschien wel, maar mijn stem lijkt minder te willen dan voor de crisis. Inzingen vandaag was gericht op de kopstem en jeetje dat ging lastiger dan normaal, maar ik haal het zeker wel. Iets meer concentreren, dat hielp wel even.

En nu weer terug naar het nummer waar ik met Butet mee begon. Somebody To Love wat een mooi, lekker maar ook wel lastig nummer is. We zijn ooit gestopt omdat de uithalen nog te moeilijk waren. Nou, dat zijn ze nog, maar ik ben wel wat zekerder en durf ze zeker wel te proberen. Een van kortere uithalen is met het woord “me” welke ik in eerste instantie niet lekker zong. “Dennis, niet met je Kermit stem” want zo noem ik die zelf. Maar na paar keer oefenen werd het duidelijk. “Oh gewoon Ba-Mie” ofwel zing je de “me” met een meer open klank als “mie”. De uithalen gingen echt moeilijk en stroef, maar ik DEED ze wel.

Ik zal nu alleen wel proberen veel te luisteren naar de muziek, maar dan ook in de toonsoort waarin ik hem zing. Dat kan helpen met het makkelijk vinden van de juiste toon als je zingt.  

Les 19 - Van hoog naar laag

Na twee lessen geannuleerd te zijn geweest had ik vandaag een dubbelle les om er vast één van de twee in te halen. Ik heb één keer eerder een dubbele zangles gehad en dat vond ik best wel vermoeiend. Maar andere kant geeft het ook wat meer tijd om wat te kletsen en beetje te ontspannen.

Deze keer zat we in een hokje achter in het pand waar wel een kunststof shot staat voor mij om achter te gaan staan. Gewoon kletsen doen we naast het schot, maar zingen dan toch echt wel achter plexiglas wat ik niet geheel onverstandig vind. Na wat gebabbel was de vraag wat ik wou gaan doen. We waren nog bezig met Gloria Gayner al ging die wel aardig en toen ik met “Don't Stop Believin” van Journey aan kwam had ze daar wel oren naar. Maar eerst inzingen. “Oh jee, daar gaan we weer”.

Vandaag was het in eerste instantie tellen, dus de getallen zingen als een toonladder. En steeds weer wat hoger tot in mijn kopstem die ik in eerste instantie begon te knijpen. Oeps, die hebben we al een tijdje niet meer aangeraakt en dat was te merken. Maar na nog wat oefenen deed ze iets wat mij verbaasde maar ik wel enorm blij mee was. Op wat letters toonladders zingen maar nu ging ze omlaag. Het bereik waarvan ik dacht dat zij die niet mooi vond bij mij. Maar ze reageerde met een “Oh!” Ik weet dat ik best laag kan, maar dat betekent nog niet dat ik dat ook makkelijk zingend doe. Dus wel benieuwd of we daar een van de lessen wat mee kunnen gaan doen.

Ze liet me eerst het nummer volledig zingen en dat ging me, ook tot mijn eigen verrassing, aardig af. Echter zit er wel een hoge en langere noot tussen waar ik even naar moest zoeken. Dat is dan ook gelijk het stukje waar we aan zijn gaan werken. Weer wat oefeningen tussendoor om mij te laten voelen dat ik die noot makkelijk en nog wel hoger kan halen. Het is de aanzet en houding die ik moet oefenen. Ik gebruik nogal makkelijk en snel de Kermit stem. Maar door een meer ontspannende stem (gapend) aan te nemen klinkt het al veel beter. Daar moet ik dus nog wel even aan werken.

Om af te sluiten nog even “feel good” I will Survive, deed ik de teksten toch helemaal fout. Nou ja, volgende keer beter want we willen hem er even bij houden als afsluiter.

Les 18 - I Will Survive

Les 18? Echt, weer naar school?. 

Jeetje dat is wel een ding. Vandaag ben ik 's ochtends weer op het werk gaan werken, maar met 4 man op kantoor voel ik me daar niet fijn en de gesprekken gaan over dingen die ik niet wil horen. Hoewel ik de dag goed begon schoot ik zo in een depressie. Ik ben gaan lopen en lang lopen want ik zag het allemaal niet meer zitten en dan ook nog naar de muziekschool straks?...

Maar als ik nu niet ga, ga ik dan überhaupt nog wel? Ik vind het wel erg leuk en geeft veel, héél veel energie maar de energie om erheen te gaan heb ik even niet. Ik moest me nog haasten ook en heb met moeite drie happen spaghetti naar binnen gekregen. Ik voelde mij klote maar ook zwaar klote. Besloten wel naar de les te gaan al is het maar om te praten en kijken wat we volgende week gaan doen. 

Ik moest even paar minuten buiten wachten toen ook nog een bekende leerling aan kwam. Een man die gitaar lessen volgt. We hebben op afstand samen staan wachten toen de deur open ging en wij naar binnen konden. Het viel me op dat er nog geen eens veel anders was anders dan de wandel route. Ik had schermen verwacht of iets, maar nee. Zelfde leslokaaltje en zonder verder bescherming. Mijn laatste nummer waar we aan begonnen waren "I Wanne Know What Love Is" stond al klaar op haar laptop. Maar ik wil nog niet zingen. Voel me mentaal niet lekker. 

We hebben even wat zitten kletsen, en toen vroeg ze of ik verder wou met dit nummer. Ja, maar niet nu, ik wil iets vrolijks, iets wat mij meer opbeurt. En nog even verder kletsen kwam ik met Gloria Gayner, I Will Survive. Niet echt vrolijke tekst maar wel lekker om te zingen. "Nou dan gaan we maar je toonsoort zoeken". Nee, hoeft niet, volgens mij is ie al goed voor mij. Dus terwijl zij de akkoorden zoekt zing ik al beetje mee. "Oh ja,  ik denk dat je gelijk hebt" En tussendoor zoekt ze naar de muziek op haar laptop. Zing hem maar en dat dus ook gedaan. Tekst zit er natuurlijk nog niet in, maar dat ging best leuk. Ze gaf kleine correcties vooral voor het begin. Dat mag wat langer en dramatischer om daarna agressiever in te zetten met harde aanzet van woorden. En na paar dingetjes proberen weer het hele nummer gezongen. Maar nu met emotie, en er kwam echt ook emotie bij.

"Kwam het nu omdat je de tekst wat beter weet. Ik kon je nu echt voelen!"

Dat is het grootste compliment die ze ooit gemaakt heeft. Maar ook op een manier die bij mij binnen kwam en zin geeft om weer verder te gaan. Dit nummer ging zo goed dat ze eigenlijk al naar een nieuw nummer wil maar ik wil deze volgende week nog eens zingen met alle teksten in mijn hoofd. Gewoon omdat het kan. En dan bedenken wat we meer kunnen doen. Misschien wil ik kijken of we nu wat technischer kunnen gaan doen of meer emotie. 

No More......

Ik weet het niet meer. Met moeite kom ik door het normale leven heen. Soms wel grappig want vandaag drie uur lang online vergaderd maar met mijn draadloze microfoon en hoofdtelefoon via bluetooth loop ik lekker door het huis en doe gewoon wat huishoudelijke dingen. Dat noem ik efficiënt vergaderen. 

Maar om na zo'n dag nog online lessen te gaan volgen? Ik zat er helemaal doorheen. Dit gaat het hem gewoon niet worden. Ik wil weer gewoon zingen, hard en met energie!. Face to face. 

Butet stuurde weer een app over de tijd, maar ze kreeg door dat ik twijfelend was. Ik heb toen toch maar besloten te stoppen met online lessen en te wachten tot de school weer open was. Ik mis mijn uitlaat klep waar ik gewoon lekker mijn mond open kan doen. 

Ik mag ten alle tijden nog contact met haar opnemen. Als ik weer lessen wil maar ook gewoon met vragen. 

Microfoon...

Vol trots heb ik een nogal wat overdreven dure maar mooie microfoon gekocht voor de lessen, maar tevens ook handig voor alle online vergaderingen. Vergeleken bij de alome bekende en bekroonde Shure SM58 klinkt de Sennheiser 835 helderder. 

Helemaal spannend want nu kan ik de richtmicrofoon op mijn gitaar zetten met de phanton spanning aan en de draadloze in statief voor mijn stem. 

Het mocht niet zijn, stress nam de overhand. Ik kan niet, kan niet. Dus Butet gemeld dat ik het moet laten afweten vandaag en we volgende week wel een dubbele les doen. 

Les 1 - Strings attached.

Gitaarles nummer 1. Hoe hou je een gitaar vast, nou ja, dat laat zich best wel raden. Toch waren er nog wel wat kleine puntjes te verbeteren. Daarna de leuke vraag, ken je de snaren. Ja hoor, die had ik al online gevonden. “Een Aap Die Graag Bananen Eet” dus boven naar onder E-A-D-G-B-E. Nu weet je welke snaren je hebt, maar zijn ze ook gestemd. Daar zijn makkelijke kastjes voor, maar vind Butet, moet je ook met je gehoor kunnen. Dus zijn we eerst maar gaan stemmen. Toen was het ready, set and go.

Vader Jakob op enkel de onderste snaar. Grappig genoeg viel me dat erg tegen. Het zijn geen toetsen en dus toch wel even zoeken naar de juiste fret in dit geval. Tijd voor akkoorden. We gingen er voor 4. G, D, Em en de C. De laatste is wel de lastigste. Ik merk dat ik best wel moeite heb met het onthouden en moet veel repeteren voor het erin zit. Niet erg, gaat alleen wat minder snel dan vroeger. En dan de aanslag, die doe je van boven naar beneden en andersom maar in een ritme. Dat dus ook geprobeerd. Uiteindelijk hebben we begin van een nummer gespeeld. Ik een akkoord, zij de volgende en daarna ik weer zodat ik tussendoor tijd had nieuwe te zoeken. En wel grappig want zo speel je toch wat op je eerste les.

Ik geloof dat ik nog veel moet oefenen maar er staat natuurlijk ook nog een grote concurrent van het gitaar in de kamer die ook en meer aandacht vraagt. We gaan wel zien hoe het gaat lopen.

Timeout

Helaas heb ik aan de vorige les wat frustratie over gehouden. Voor mij werkt het net niet zo via Skype maar ik wil ook aan Budet haar financiën en mijn avondje (nu middag) denken.
Op mijn keyboard kan ik lekker spelen en dat gaat best wel redelijk. Nu kan ik wel veel oefenen tussendoor en dat zal vast wel schelen. Maar Budet speelt gitaar en ik weet dat ze niet zo van het keyboard is.
"Zou ik het dan gewoon proberen?....."
Ik sprak Budet woensdag begin van de middag, ik had haar eigenlijk gewoon tijdens de les willen spreken. Maar toen ik opperde om eventueel wel wat gitaar te willen proberen raakte zij ook enthousiast. Even een belletje met Miranda gedaan en morgen ga ik een gitaar halen. Budet was beetje overdonderd,  "dat regel jij snel!"... En dus kijk ik uit naar volgende week en beginnen we met een dubbele les.

Les 17 - Crisis

Door de corona crisis, die de vorige les ook al speelde, gaan de gewone lessen niet meer door. Ik werk nu al 2 ½ week vanaf huis en normaal zou ik dan lekker de tijd hebben om tussendoor te oefenen, vooral tekst. Maar dus nauwelijks geoefend en die keren dat ik wel begon te zingen raakte ik nogal snel emotioneel. Ik heb normaal al veel moeite met alleen zijn en dat is nu vele malen erger omdat je er ook niet op uit kan.

Met ma heb ik het paar weken geleden over een keyboard gehad en ik bleek nog een kerstcadeau tegoed te hebben. Dat moest dan maar het keyboard worden en zo kreeg ik die de tweede week van de crisis binnen. Dat is weer leuk “spelen” want veel kan ik er echt nog niet op anders dan wat bekende melodie lijntjes.

Maar ik kreeg een Whats-App van Butet dat ze wil proberen lessen online te gaan geven. Ik had geen idee hoe ik dat moest gaan zien dus best spannend. Van het weekend al alles klaar gezet om te kijken of en hoe het werkt. Op wat kisten een plankje gelegd waar dan mijn mengtafeltje en tablet op kan staan, en microfoon op statief boven het keyboard gezet. Ook de goede midi bestanden uitgezocht en die op een stikje gezet. Het ziet er redelijk professioneel uit en ik kan alles ook gebruiken via Skype of elke andere app. De tafel functioneert ook als USB geluidskaart.

Even tegen vier uur kreeg ik bericht van Butet dat ze een code zou sturen voor Zoom en om vier uur kreeg ik deze ook hadden we verbinding, Ja, wel beeld geen geluid. Van mijn kant bleek dat te kloppen en dus snel aangepast, maar zij hoorde niet en ik ook niet. Na kwartiertje proberen toch maar naar Skype gegaan. Dat duurde ook even maar uiteindelijk prima beeld en geluid. Inzingen speelde zij nog wel met de gitaar en af en toe pakte ik dezelfde toon even met mijn keyboard. Toen toch maar aan nieuw nummer  “I Want To Know What Love Is” begonnen. In begin heel erg zoeken, ook hoe ik het keyboard erbij kon gebruiken en de toonsoort die voor mij lekker ligt. Op het keyboard is dat leuk want je kunt een nummer makkelijk “transponden”. De key hebben we gevonden maar toch verliep de les niet heel soepel. Het is raar jezelf door een koptelefoon te horen en ook nog wel de angst om voluit te gaan thuis is aanwezig. En toen zij als afsluiter nog een stuk wou doen en ik merkte dat ik de overgang die ik daarvoor nog wel haalde miste werd de frustratie (van de hele dag) mij teveel.

Les 16 - 27 Seconden....

Vandaag weer verder met Africa van Toto. Zoals gewoon weer inzingen, deze keer zijn we begonnen met ademhaling om mij te helpen met de wat langere klanken aan het eind van de zinnen. Dit ging redelijk goed en uiteindelijk ook lange tonen moeten zingen. Truc was om voldoende adem te halen om een toon 16 seconden lang te kunnen zingen. Bij de derde keer bleek ik gewoon adem over te hebben en pfff… 27 seconden lang een toon in mijn kopstem kunnen doen.

De tekst heb ik niet volledig maar met grote lijnen wel onder controle echter was mijn focus er niet helemaal. En ook dat was niet helemaal. Mijn focus lag héél erg op het refrein, want die is zo lekker om te doen en daar ging ik dan ook helemaal op los. Daar kreeg ik dan ook grote complimenten voor.

Einde van de les kreeg ik de vraag welk nummer ik volgende week wil gaan doen. We doen dan nog 1 keer Toto en beginnen aan een nieuw nummer. Ik haalde nog even aan dat er misschien iemand mee komt als “mijn eerste” publiek. Vervolgens pakte ik mijn mobiel en liet haar “I Want To Know What Love Is” van Waylon (origineel van Foreigner)  horen. Ze vind hem best hoog, dus goed.  Ik ben benieuwd hoe dat gaat. Is iets ander, rustiger genre met, jawel, langere uithalen aan  het einde.

Vals

Als je een nummer gaat zingen luister, althans ik, naar verschillende versies. Wat me opviel bij Toto is dat bij live optredens het hele hoge deel wat lager is, toch wel een tegenvaller...

Maar vandaag weer tekst aan het studeren kom ik weer een live versie van Toto tegen en wat schets mijn verbazing. De hoge en lage stem zijn twee verschillende personen. En eigenlijk wel super dat ik het met alleen mijn eigen stem probeer te doen.

Les 15 - Te Hoog Gegrepen?

Vandaag weer een korte les. Ik voelde me niet helemaal zeker omdat ik alleen het eerste couplet gedeeltelijk ken. Verder ben ik nog niet gekomen. Ook weet ik dat het weer lastig gaat worden met het refrein. Daar gooi ik echt alle energie in.

Eerst maar weer inzingen met een oefening die een beetje gericht is op het bereik van het nummer. Niet te lang want zoveel tijd hebben we niet, dus al snel naar het nummer toe. Maar het bleek toch wel lastig om goede toon te vinden en of te houden. Ook zit er een grote overgang in van laag naar hoog. Om die even te oefenen zijn we weer terug gegaan naar het keyboard om een oefening te doen waarbij je een overgang van laag naar hoog en weer terug maakt. Deze bleek ik zonder enig probleem te doen, waarvoor ik complimenten kreeg. Met dat in het achterhoofd hebben we het nummer wat aangepast. Ik begin laag en doe de volgend zin een octaaf hoger, daarna weer lager om het couplet zo om en om door te gaan en hoog te eindigen wat aansluit op het refrein. Het is nog even wennen, maar op deze manier kom in ene héél eind. Nu maar hopen dat ik volgende week de volledige tekst uit mijn hoofd ken.

Les 14 - Spijt

Gisteren kreeg ik een telefoontje van de muziekschool met de vraag of het ook goed was dat ik een dubbele les nam om de verloren les van de week ervoor in te halen. Geen probleem al realiseerde ik me wel dat ze mij de laatste keer aardig heeft laten werken.

Nu we wat meer tijd hebben even overlegd en heb ik haar verteld dat ik toch niet zo blij was met mijn keuze voor Coldplay. Het is een mooi, maar tevens ook wat saai nummer. Ik opperde twee nummers en liet haar kiezen tussen Toto – Africa en Foreigner – I Want To Know What Love Is. Ik had haar ook niet moeten laten kiezen want dat werd Toto.

Ik vind het inzingen altijd wel wat spannend want wat voor een oefening krijgen we nu weer. Deze keer was hij niet heel moeilijk, maar wel een om je hoofd bij te houden. Verschillende klanken A, E, I O en U en dan zo min mogelijk je kaken bewegen. En alles op hetzelfde volume zien te houden. Blijkt namelijk dat je met de kopstem vaak zachter gaat.

En toen zijn we maar gaan zingen. We moesten beiden even zoeken naar hoe de tekst in elkaar zit. Daarvoor had ze op haar laptop een muzikale versie opgezocht, maar ook het origineel. Na wat oefenen begonnen we het door te krijgen. Ik vind het heerlijk als zij even meezingt en ik daar dan tegen in kan zingen. Ik ga al snel een octaaf lager zitten met sommige stukken want het is een nummer met een giga bereik. Deze keer hebben we wel gelet op het langer doorzingen van een woord en te eindigen met een vibrato.

Na nog wat oefenen pakte zij haar gitaar en ging op zoek naar welke toonsoort binnen mijn bereik zou liggen. Dat werd toch wel een stuk lager dan origineel en dan moet ik hard werken aan de hoge stukken. Het refrein moet ik dan in fortissimo (zeer luid) en heel erg hoog tegen mijn kopstem aan zingen. Ik heb daar nog heel veel moeite mee. Voor mij klinkt het voor geen meter, zij zegt dat het wel mee valt. Maar wat was ik blij met mijn flesje water.

Mijn huiswerk voor deze week. Leer de tekst zoveel mogelijk uit je hoofd en let even niet op klank en toonhoogte. Dat laatste gaan wij volgende week samen verder aan werken.

Voorjaarsvakantie

Gisteren werd ik gebeld door Laurens.
- “Dennis vind je het erg als de les niet doorgaat morgen? Het is schoolvakantie en jij bent de enige leerling van Butet op die dag.”
Natuurlijk vind ik dat niet erg maar wel jammer want ik kijk er altijd nog wel beetje naar uit. Echter ben ik nog niet helemaal uit de keuze van mijn nummer. Het is meer een lap tekst dan dat er een echte uitdaging in zit, althans als ik het vergelijk met mijn vorige nummers. Ik geloof dat ik nog een week moet wachten.
Aan de andere kant is een avond niets ook wel eens lekker. Ik voel me redelijk onrustig en vermoeid de laatste weken.

Les 13 - Lekker los

Voordat ik naar de les ging redelijk wat keren het nummer thuis nog gerepeteerd. Als je de tekst los zingt gaat het prima komt er muziek bij dan moet ik op meer dingen concentreren en gaat het mis.

Nog voor het inzingen gingen we even over de tekst. Vooral de opening vind ik lastig. Dus daar het inzingen op aangepast en met twee klanken toonladders gezongen. Eerst met klassieke stem, dus strottenhoofd naar achteren en daarna met een glimlach, dus voor in de mond. Deze zou ik dan tijdens het nummer kunnen gebruiken.

Na een paar keer stukjes te hebben geoefend met wat aanwijzingen hier en daar moest het er dan toch van komen. Het hele nummer in één keer zingen en dus ook door gaan als ik de tekst fout heb. Wel afgesproken de grote solo achterwegen te laten. Tot mijn, of misschien wel onze, verbazing ging dat lekker. Ik begon rustig waardoor de opening dus al goed was, om daarna op volle sterkte door te gaan en ik kon al haar aanwijzingen opvolgen. Mede omdat de tekst een minder groot struikelblok was kon ik wat losser gaan en dat niet alleen met mijn stem, maar ook fysiek. Kreeg ik bij het inzingen al complimentjes, nu helemaal. Niet alleen Butet maar ook Laurens vinden dat ik volgende keer mee moet doen met het optreden. Weet nog niet of ik alleen op het podium wil staan zingen.

Daarna nog even kort overlegt wat het volgende nummer gaat worden. Ik opperde Coldplay, Viva La Vida. Even wat minder rock en wat rustiger. Er zit een kleine uitdaging in, dus we gaan het merken. In eerste instantie weer een hele lap tekst leren.

Foodhall Mout

Vandaag speelde leerlingen van de muziek school in Foodhall Mout. Ik had beloofd er even te gaan kijken en heb storm Ciara getrotseerd om er naar toe te gaan. Toen ik binnen kwam hoorde ik al gelijk een bekende stem, dat was Butet aan het zingen. Daarna werd het concept al snel duidelijk. Kinderen die les hebben mogen om beurten hun muziek maken onder begeleiding van één of meerdere leraren. Er werden zeker wel nummers gespeeld waarbij het begon te kriebelen om niet mee te gaan zingen, al was het maar als achtergrond of tweede stem.

Later kwam en een bandje van jongen lui. De muziek was zeker leuk, al liet de zang het nog wel wat afweten. Maar de jonge gast die moest zingen speelde ook gitaar en dat was hem duidelijk nog iets te veel. De avond werd afgesloten met de ouderen of ouders bent, de naam was me niet helemaal duidelijk. Ik zat helaas niet helemaal op een goede plek om van haar zang te kunnen genieten, maar ik had wel het idee dat er wat meer pit in mag zitten. Maar dan is de vraag of ik dat zelf wel zou kunnen.

Nu eerst maar weer een paar weken oefenen en kijken of ik er een volgende keer ook deel van kan uit maken.

Les 12 - IK STOP --- Don't Stop Me NoW

Ik had in het weekend mijzelf willen opnemen om te horen hoe ik nu klink om zo mijzelf te kunnen verbeteren. Dat was een enorme tegenvaller en toen ik gelijk daarna een berichtje kreeg van een vriendin dat ze een dagje eerder uit Berlijn weg wilt, was ik helemaal uit mijn hum. Ik ga ermee stoppen. Waarom al die stress en gedoe.

Vanmiddag heb ik thuis gewerkt omdat de installateur kwam voor de C.V. Probleem was snel gevonden en dus die is weer gemaakt gelukkig. Wel lekker tussendoor nog een wasje doen en dergelijke en ook weer even stukje gezongen en opgenomen. Ach, dat was eigenlijk helemaal zo gek nog niet. Dus na het werk nog even in bad oogjes dicht en wat geoefend met zingen om, na het eten, met volle moed naar de les te gaan. Na de vraag of mijn keel weer op orde was zijn we begonnen met de majeur-mineur oefening. Vergt wat meer ademhaling en dus ademsteun en gehoor. Het ging met goed af en ik vond het zelf een fijne oefening om te doen. Daarna weer op zoek naar de toonsoort waarin ik het nummer zing. Blijkbaar had ze wat anders opgeschreven dan wat ik in mijn hoofd had, “A”. Die is voor mij redelijk hoog en weer het gevoel dat ik tegen of net in mijn kopstem zit te zingen.  Op dat punt ook even gestopt en dat stukje, nog erger, die toon los gezongen. Maar omdat je de toon nu los aanzet blijk ik deze makkelijk te halen en dus heeft ze mij deze nog een paar keer wat hoger laten zingen om te laten voelen hoeveel ruimte ik nog heb tot aan mijn kopstem. Dat is inderdaad nog redelijk wat. En zo dus bij het volgende stuk rekening houdende met mijn ademsteun en de aanzet blijkt het prima haalbaar. Ik had de tekst er wel bij gezet, deze was nog wel nodig al begint het steeds meer op zijn plaats te vallen. Tussendoor hoorde wij de buurman “Hotel California” spelen op zijn gitaar. “Dat is ook een hoog nummer” was haar opmerking. Ik moest beamen dat ik het wel een mooi nummer vindt. Dus wie weet is dat een volgende voor op mijn repertoire.

Thuis ook een manier gevonden om makkelijker te kunnen oefenen dus deze week maar proberen elke dag een beetje te zingen. Dat roep ik al heel weken.